L.P. Dorenbos Bijbelplan Dagboek 21 september 2015

  • Increase
  • Decrease
  • Normal

Current Size: 100%

Bijbelplan Dagboek 21 september 2007 L.P. Dorenbos
 
Lezen: Ezechiël 1:1-28 1 Timotheüs 4:1-16
 
Ezechiël 1:1-28
 
Ezechiël 1:1
werd de hemel geopend en zag ik gezichten van Godswege.
 
Ezechiël 1:3
de hand des HEEREN was daar op hem.
 
Ezechiël 1:4
En ik zag en zie een stormwind kwam uit het noorden, een zware wolk met flikkerend vuur en omgeven door een glans;
 
Ezechiël 1:5
en dit was hun voorkomen: zij hadden de gedaante van een mens,
 
Ezechiël 1:12
waarheen de geest wilde gaan, gingen zij;
 
Ezechiël 1:14
De wezens snelden heen en weer als bliksemschichten.
 
Ezechiël 1:20
Waarheen de geest wilde gaan, gingen zij – waarheen de geest wilde gaan;
 
Ezechiël 1:21
want de geest der wezens was ook in de raderen.
 
Ezechiël 1:24
als de stem des Almachtigen: een dreunend geluid als van een leger;
 
Ezechiël 1:25
En een stem klonk van boven het uitspansel dat boven hun hoofden was;
 
Ezechiël 1:26
Boven het uitspansel boven hun hoofden was wat er uitzag als lazuursteen, dat de vorm had van een troon; en daarboven, op hetgeen een troon geleek, een gedaante, die er uitzag als een mens.
 
Ezechiël 1:27
en vanaf wat op zijn lendenen leek naar beneden, zag ik iets als vuur omgeven door een glans.
 
Ezechiël 1:28
Zoals de aanblik is van de boog, die in de regentijd in de wolken verschijnt; zo was de aanblik van de omhullende glans. Aldus was het voorkomen der verschijning van de heerlijkheid des HEEREN. Toen ik haar zag, viel ik op mijn aangezicht, en ik hoorde de stem van Een, die sprak.
 
1 Timotheüs 4:1-16
 
1 Timotheüs 4:9
Dit is een betrouwbaar woord en alle aanneming waard.
 
1 Timotheüs 4:11
Beveel en leer dit.
 
1 Timotheüs 4:13
In afwachting van mijn komst moet gij u toeleggen op het voorlezen, het vermanen en het leren.
 
1 Timotheüs 4:15
Behartig deze dingen, leef erin, opdat aan allen blijke, dat gij vooruitgaat.
 
1 Timotheüs 4:16
Zie toe op uzelf en de leer, volhard in deze dingen; want door dit te doen zult gij zowel uzelf als hen, die u horen, behouden.
 
Gedicht Bijbel 21 september 2007 L.P. Dorenbos
 
Ik zag en zie
 
De HEERE voert oorlog in het heelal
De zon de maan de sterren wijken
als zijn Almachtige stem buldert
als vele wateren, als van een leger
 
Bliksemschichtend gaan de engelen
Zij voeren oorlog tegen de machten
Donkere wolken komen duister aan
Een stem op de troon vuurt hen aan
 
De gedaante als een mens op de troon
En zijn stem klonk als bruisend water
Met een vuurglans als de regenboog
zoals die verschijnt in de regentijd
 
Zij gingen waar de geest hen stuurde
als genen gingen, gingen dezen ook
de geest was in de wezens en raderen
Zij zagen en waren onverslaanbaar
 
Zal ik dan niet vallen voor uw voeten
HEERE ik ben een zondig mens, help
U bent heilig vanuit uw hoge hoogte
O, wees mij ellendig mens genadig
 
Ik zag haar vuur en hoorde uw stem
Een stem van Een, die met mij sprak
Hoe kan ik dan ooit tot U naderen
uw genade en liefde die dragen mij
 
Ezechiël 1:1-28 1 Timotheüs 4:1-16
 
Woord voor de dag 21 september 2007 L.P.Dorenbos
 
Ezechiël 1:28
Zoals de aanblik is van de boog, die in de regentijd in de wolken verschijnt; zo was de aanblik van de omhullende glans. Aldus was het voorkomen der verschijning van de heerlijkheid des HEEREN. Toen ik haar zag, viel ik op mijn aangezicht, en ik hoorde de stem van Een, die sprak.
 
1 Timotheüs 4:16
Zie toe op uzelf en de leer, volhard in deze dingen; want door dit te doen zult gij zowel uzelf als hen, die u horen, behouden.
 
Ezechiël 1:1-28 1 Timotheüs 4:1-16
 
Gebed 21 september 2011 L.P. Dorenbos
 
HEERE, dank U wel voor deze morgen. We loven en we prijzen U. We zien uw heerlijkheid in de morgen. De boog in de wolken is er altijd. Uw heerlijkheid schijnt in ons hart. Help ons in uw woord te blijven wonen. Uw woord is de waarheid. Wij mogen leren dag en nacht. Wij mogen het overpeinzen bij dag en bij nacht. Heerlijk dat U tot ons spreekt door uw woord en Geest. U hebt ons niet als wezen achter gelaten. U woont in ons hart. We zijn geborgen in Christus in God. Wat een genade. Hoe zouden we anders kunnen leven. We leven door uw genade. Uw genade is ons genoeg. Want in eigen kracht gaan we verloren. Maar U geeft ons uw liefde en kracht in onze zwakheid. En wij kunnen met U over muren springen en op een legerbende inlopen. We kunnen met U op schorpioenen treden. De boze kan te keer gaan naar lichaam ziel en geest, maar het deert ons niet. We zijn onaantastbaar. HEERE wilt U verder in ons wonen. Wil met uw liefde nog dieper doordringen in de schuilhoeken van ons hart. Wat kleeft de zonde aan ons sterfelijk lichaam. In woorden daden en gedachten. We zijn geboren in zonde en verdorven ver van de heerlijkheid Gods. Maar Gode zij dank door het bloed van uw Zoon hebben wij vrijmoedig toegang tot de troon der genade. Wat een heerlijkheid. Zo kunnen we altijd met goede moed onze weg vervolgen. Hoe deze weg ook gaat. Dank U wel. Want U werkt zowel het willen als het werken. Want als ik het goede wil doen is het kwade mij nabij. Ik ellendig mens. Hoe kan Ik kan het niet meer aanzien.
Haren, haren, haren achter een glazen raam. Een hele zaal vol. We schuifelen langs het raam met afschuw. Even later zien we een opgerolde traploper, in Duitsland gemaakt van haar. Een foto met balen en nog eens balen haar voor de industrie. Van de Joden voordat ze de gaskamer en de verbrandingsoven ingingen! Verkocht voor 50 pfennig per kilo. Ik kan het niet meer zien. Het valt diep in mijn hart, hoofd, mijn wezen. Waarom ben ik hier eigenlijk weer in Auschwitz? Ik wil nu weg. Ik zie steeds de kinderen in één grote rij. Ze zijn gevangen in de schoot. De moederschoot? Daar zijn ze toch gekomen om in liefde ontvangen en geboren te worden? Dat spreekt toch vanzelf. En toch. Ik loop daar weer in Auschwitz. Ik loop ook verdwaasd in eigen land. Ik hoor de kinderen schreeuwen om hun leven. Ze vluchten weg voor de tang van de aborteur. Een paar minuten en de volgende kan komen. Het bloed vloeit en hun uiteen gescheurde lichaam gaat in de blauwe medische afval container. Medisch afval. Of toch voor proeven verkocht of voor de farmaceutische industrie? Ik weet het. We weten het, maar de vernietiging gaat door. Net als toen. Ik sta op het selectie perron in Auschwitz: jij wordt meteen vergast/verbrand en jij werkt totdat je er dood bij neervalt. Misschien moet je wel die traplopers maken. Ik sta voor de abortus selectie kliniek in Amsterdam. Het kind in de moeder gaat naar binnen om er zonder weer uit te komen. We worden gemaand door de kliniek commandant/aborteur om de vrouwen niet lastig te vallen. Een medewerkster komt naar buiten en spreekt over een tranendal daarbinnen. Het is haar laatste dag. Ze kan er niet meer tegen. Waarom doen wij niets? Hoe in de wereld kunnen we zo barbaars zijn dat we de kinderen al in hun moederschoot wreed, barbaars vermoorden? Ze stonden onder de indruk voor de vitrine vol met kinderschoentjes in Auschwitz. Emotioneel stamelden ze: verschrikkelijk, maar wat wij deden is nog erger: wij vermoordden onze kinderen in onze moederschoot. De rillingen gingen over mijn rug. Ik woonde als kind langs de spoorbaan die van Westerbork naar Auschwitz ging. Ik vroeg later mijn moeder. Ze had het dan over “die trein” die elke dinsdag precies om één uur voor ons huis rangeerde met 1000 Joden enkele reis Auschwitz! 93 treinen. Nooit is één van die treinen ooit gestopt. Anne Frank ging met de laatste trein! We leggen in de kerk tegenover het kamp Auschwitz 1000 modelletjes van een ongeboren kindje van 10 weken met een kruis met brandende kaarsjes in het midden. Hoe lang moet het nog duren dat we ook een museum maken voor de 2,5 biljoen ongeboren kinderen die tot op vandaag al geaborteerd zijn en we ons verdwaasd afvragen hoe het mogelijk is geweest dat we ooit begonnen zijn kinderen uit de moederschoot te rukken! Waarom treden we niet op en stoppen de abortusmachine. Waarom klagen we onze regering niet aan? Waarom is het zo stil in de kerken? Net als toen, toen Eli Wiesel schreef dat in de vriezende kou de treinen afgeladen met Joden langs de grote kathedralen in Duitsland reden en de organist harder begon te spelen om het geschreeuw van de langsrijdende trein met Joden te overstemmen. Horen wij vandaag de schreeuw om leven ook niet? Gaan wij ook voorbij aan de schreeuw van nu al meer dan één miljoen omgebrachte kinderen in ons eigen land? Ik kom diep beschaamd terug uit Auschwitz. Ik buig mij schuldig. Smeek om ontferming, omdat ook ik niet verder kom dan met een vlaggetje te zwaaien om protest te maken. Ik heb gezondigd. In mijn generatie is de abortuswet gekomen. Hoe kan God nog geduld hebben om aan dit moorden een eind te maken. Schudt en wankelt daarom het Midden Oosten, met Israël, omdat God zijn Koninkrijk van recht en gerechtigheid gaat grondvesten en het getal van hen als martelaar, van wie het bloed onschuldig vergoten is vol is en God met zijn wrake zal komen. De laatste oproep klinkt: ga uit van het Babylon van abortus en euthanasie en alles wat God verboden heeft. Welke eindtijd tekenen moet God meer geven dan de verschrikking van deze abortus Holocaust!
L.P. Dorenbos, Schreeuw om Leven www.schreeuwomleven.nl Auschwitz, 21 september 2011
 
Vanmorgen 21 september 2015 L.P. Dorenbos
 
Goede Meester
 
Koos en Diny, ik las het boek van Margriet met grote interesse. Ik las een boek over jou en over Margriet. Moge zij ook verder op de weg gaan die jij haar zo graag ziet gaan. Dat was jouw verlangen om dit boek te schrijven. Een geweldig getuigenis door de Hogeweg geslachten heen.
 
Ik vind het een voorrecht dat de HEERE onze wegen heeft laten kruisen. Ik zou over alles wat we samen meegemaakt hebben en hoe ik jou gevolgd ben wel een boek kunnen schrijven. Jij bent voor mij een grote constante inspiratie bron geweest. En God heeft ons al die tijd vastgehouden.
 
Margriet raakt fragmentarisch en anekdotisch en karakterologisch pikant en vlot geschreven allerlei situaties aan zoals jij maar vooral ook zij zelf het heeft ervaren. Ik mis daardoor veel van de intentie en de diepgang waarmee jij je leven hebt mogen vullen.
 
Je bent voor Nederland een man van grote betekenis. Je niet aflatende initiatieven zijn in veel gevallen gerealiseerd. Ik denk dat je voor vele anderen ook een aanjager bent om met hetzelfde geloofs élan aan de gang te gaan, zodat het werk doorgaat.
 
Geweldig om te weten dat we op Gods akker in zijn wijngaard mogen werken. En Hij houdt ons staande ondanks ons lek en gebrek. Wie weet komt er nog eens een meer zakelijke maar niet minder boeiende beschrijving van wat er door jouw bemoeienis tot stand is gekomen.
 
Alleen al wat we samen met de EO hebben meegemaakt verdient de annalen. En dan onze bustocht naar Tsjernobyl die tot op vandaag vrucht draagt voor duizenden kinderen. En het werk van de Hoop waaraan alleen al een gedenkboek over jou geschreven werd. Goede meester; pionier.
 
En je niet aflatende inzet al die 30 jaren voor ons werk bij Schreeuw om Leven. Je bemoedigingen en gebeden en steeds concrete adviezen. Wij verheugen ons dat onze schoonzoon Alex van Vuuren samen met Kees van Helden nu de kar trekken. Samen met Willy helpen we mee in beleid.
 
Abortus is een misdaad tegen de menselijkheid. Het is het Moloch/Holocaust/Abortus eindtijd oordeel. Het bloed van Abel en alle onschuldig vergoten bloed roept om vergelding. Het zou kunnen zijn dat dit de apocalyptische Armageddon eindstrijd inluidt. Kom HEERE Jezus, kom.
 
Bert en Willy Dorenbos